وقتى كه آن حضرت را پيش نمرود آوردند او را امر كرد كه بايد از مملكت و شهر ما خارج شوى و مال و حيوانات ابراهيم را هم از او گرفت ، ابراهيم عليه السّلام نزد قاضى شهر با آنها محاكمه كرد و فرمود : اگر ميخواهيد مال و حيوانات مرا تصاحب كنيد پس آن مقدارى كه از عمر من در شهرهاى شما طى شده به من برگردانيد ، قاضى قضاوت كرد كه بايد نمرود عمر گذشتهء حضرت ابراهيم را ردّ كند يا مال و حيوانات آن حضرت را مستردّ نمايد ، نمرود امر كرد تا مال و حيوانات حضرت ابراهيم را ردّ كرده راه براى خروج او باز كردند . پس حضرت ابراهيم عليه السّلام از زمين كوپى به طرف بيت المقدس خارج شد و تابوتى ساخت كه زوجهء خود ساره را در آن جاى داد چه آنكه حضرت ابراهيم عليه السّلام در ناموس‌پرستى خيلى غيور بود . يكى از قصص ابراهيم عليه السّلام آنست كه آن حضرت خارج شد و آن شخص ستمكار قبطى بدنبال ابراهيم براى بدرقه خارج شد و خدا به ابراهيم وحى كرد كه تو جلو اين شخص ستمكار مرو بلكه او را بر خود مقدّم بدار ، آنگاه آن مرد قبطى به حضرت ابراهيم گفت : من شهادت مىدهم كه خداى تو حليم و كريم و رفيق است . حضرت ابراهيم حركت كرد و بشام وارد شد و لوط كه پسر خواهر آن حضرت بود نيز بشام وارد شد و فاصلهء ما بين آنها چنان كه روايت شده هشت فرسخ بود . ابراهيم هاجر را از زوجهء خود ساره خريد و با او مواقعه كرد ، بعد از آن هاجر حامله شد و حضرت اسماعيل عليه السّلام از او بوجود آمد ، اسماعيل عليه السّلام همان ذبيح معروف و بزرگترين فرزندان